Recenzja komiksu "Demoniczny detektyw"

Data publikacji artykułu: 12 marca 2010
Autor: Przemek Szymczak

Zacznijmy od początku. Najpierw był komiks, publikowany w Internecie, na stronie www.fabrykancka.pl poświęconej Łodzi. Później został uzupełniony o materiały, które nie były dostępne w sieci i wydany przez łódzki dom wydawniczy Księży Młyn. W ten sposób do księgarń trafił niewielki komiks Demoniczny detektyw.

Fabuła komiksu jest prosta. Zbyt prosta. Zło w postaci demona zostaje uwolnione w tradycyjny, powiedziałbym, sposób. Przeciw niemu staje tajemniczy mag o enigmatycznych mocach. Pomiędzy nimi, jak zawsze w takich opowieściach bywa, znajdują się główni bohaterowie czujący nieodpartą chęć uratowania, jeśli nie świata to przynajmniej miasta. Historia jest mocno przewidywalna. Żadne z rozwiązań nie zaskakuje, a niektóre są na dodatek nieprzekonujące. Zaś fraza "zapierające dech w piersiach zwroty akcji" z tylnej strony okładki to zdecydowanie przesada. Całość, zarówno od strony historii, jak i występujących w komiksie postaci, opiera się na nieskomplikowanych i mocno już zużytych schematach.

Komiks zupełnie nie wykorzystuje potencjału, jaki w nim tkwi. Bohaterowie, pomimo tego, że wypadają bardzo płasko, mogliby być interesujący, gdyby czytelnicy mieli możliwość zobaczenia ich. Sam pomysł tajemniczego jegomościa radzącego sobie z demonami i zamieszkującego budynek jednego z wydziałów Uniwersytetu Łódzkiego jest wart rozwinięcia. Ale to rozwinięcie musi być przeprowadzone w ciekawszy sposób. Tymczasem czytelnik zostaje wrzucony w sam środek historii. Brakuje kilku wyjaśnień, żeby historia stanowiła całość. Wiele niewiadomych nie zostaje wyjaśnionych. Bohaterowie poddają się nurtowi wydarzeń, ale nie są na tyle wyraźni ani ciekawi, żeby czytelnicy mogli się z nimi zżyć.

Najbardziej szkoda jednak, że komiks nie wykorzystał swojego największego chyba atutu - tego, że jego akcja rozwija się we współczesnej Łodzi. Autorzy nie umieszczają akcji w rozpoznawalnych miejscach (za wyjątkiem początku, gdzie widzimy główny plac Łodzi, "Chinatown", czyli miejsce, gdzie stoją budki z chińskim jedzeniem oraz wspomniany już budynek uniwersytetu). Poza tym w komiksie przewijają się anonimowe podwórka i ulice. Tymczasem w takim komiksie można było poflirtować trochę z tym miastem. Pokazać czytelnikom więcej charakterystycznych miejsc, tak, żeby czytając mogli pokiwać głową i powiedzieć sobie "Wiem, gdzie to jest, przechodzę tamtędy codziennie". Włączenie miasta jako bohatera zmagań dobra ze złem dodałoby charakteru komiksowi. Tutaj jednak nie tylko prawie nie widać Łodzi, nie pojawia się nawet jedna ceglana fabryka, których tak dużo jest w tym mieście.

Demoniczny detektyw to komiks w czerni i beli. Rysunki są dynamiczne. Charakterystyczne grube kontury nie pozwalają na zbyt wiele szczegółów, ale to nie przeszkadza komiksowi wyglądać interesująco. Twarze rysowane są czasami w zbyt uproszczony sposób. Poza tym jednak od strony graficznej pozycja prezentuje się dość ciekawie.

To jednak nie wystarczy, by nazwać Demonicznego detektywa dobrym komiksem. Aby móc to zrobić musiałoby się w nim znaleźć więcej charakteru i o wiele ciekawsza historia do opowiedzenia. Może tak właśnie się zdarzy w przyszłości, jeśli autorzy nie zrezygnują ze stworzonych przez siebie postaci i wplączą je w kolejne przygody.

Wydawnictwo: Dom Wydawniczy "Księży Młyn"
Rok wydania polskiego: 10/2009
Liczba stron: 32
Format: 190x270 mm
Oprawa: miękka
Papier: matowy
Druk: cz.-b.
Dystrybucja: księgarnie, internet
Wydanie: I
Cena z okładki: 12,90 zł